اذن دخول

ای امام خوبان
از گودال تاریک ذهن من
تا قلّۀ بلند عظمت تو
فاصله ای است بسیار
در مسیری دشوار
من ناتوان از پیمودنش
امّا مشتاق دیدار
..............................
اینک با چشمانی اشکبار
اذن دخول می خواهم از حضرتت
تا من - این سیه روی شرمسار -
وین دلدادۀ گنه کار
همچون همیشه ، در به رویم بگشا
و باران رحمتت را بر من ببار
ای مهربان ، ای یار
علیرضا چخماقی
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم اردیبهشت ۱۴۰۴ ساعت 20:41 توسط علیرضا چخماقی
|